Üstüne Hüzün Yağıyor Şehirlerin…

Erdem Beyazıt,  Kar Altında Hüzün Denemesi şiirinde;

‘’ Dünyanın en uzun hüznü yağıyor
Yorgun ve yenilmiş insanlığımızın üstüne.’’ diyor.

   Dünyamız yıllardır en uzun hüznünün yaşıyor maalesef. Nitekim gün geçtikçe yağan hüzün doluya dönüşüyor. Ortadoğu kızıştıkça kızışıyor. Her gün damla damla kan yağıyor orta doğuda ki insanımız üzerine. Kargaşa çözülmüyor, çözülemiyor da zaten çünkü Orta Doğu bir çorba halini almış ve karıştıran karıştırana.

   Her gün bir çocuk daha hayata veda ediyor Orta Doğuda. Belki geldikleri yeri 10- 15 gün, bilemedin 1- 2 yıl görebildikten sonra. Her gün bir değil belki bin annenin feryadını işitiyor sokaklar Kerkük’te Gazze’de daha nicesinde. Sokaklar feryatlara dayanamıyor, belki ölümler gökyüzünü yasa tutuyor ama bizim kalplerimize işlemiyor. Ses geçirmez bir teknoloji ile örmüşüz kalbimizin çevresini işitmiyor, sızlamıyor…

 Bilmiyorum ne kadar sürecek bu hüzün. Kalplerimizi daha ne kadar katılaştırabileceğiz. İnsana, insan olarak ‘’insanca’’ ne zaman yardım edeceğiz, meçhul. Kimi kesim diyor ki; sokakta bizim insanımız açken Filistin’e, Suriye’ye yardım etmek niye? Ülkemizde kaç insan açlıktan ölüyor her gün, sormak istiyorum bu zihniyete. Bir kuru ekmek veya biraz su ile bir süre yaşayabilirsiniz ama beyninize gelmiş bir mermi ile sanıyorum kuru ekmekle idare ettiğiniz kadar uzun müddet idare edemezsiniz. Bir hayat bu sözleri sarf edebilecek kadar ucuz mu diye sorasım geliyor. Ya da bu kadar bencil ve ırkçı mıyız?

 Doğarken ırk seçme gibi bir seçeneğimiz yoksa ve hepimiz aynı gezegene komşu olarak gelmişsek insanları şucu bucu diye ayırmanın bir anlamı olmadığını düşünüyorum hatta bu düşüncenin haddinden fazla aptalca olduğunu da söyleyebilirim. Yani siyahi bir çocuğun aslında komşunuz Melahat Hanımın çocuğundan bir farkı yok. Nasıl ki o çocuk düştüğünde kalkması için yardım edecekseniz, başka ülkelerde yaşayan ama yaşama hakkı ellerinden alınmış olan o çocuklara da yardım etmelisiniz. Hele bir de; ‘’Müslümanım, elhamdülillah.’’ diyorsanız hiç hakkınız yok. Çünkü bu dinin peygamberi ; ‘’Hepiniz Adem’in çocuklarısınız, Adem ise topraktandır. Arap’ın Arap olmayana, Arap olmayanın da Arap üzerine üstünlüğü olmadığı gibi; kırmızı tenlinin siyah üzerine, siyahın da kırmızı tenli üzerine bir üstünlüğü yoktur.’’ diyor. Yani hepiniz aynı babadansınız ki bu kardeşsiniz demek oluyor aynı zamanda hepiniz topraktansınız dönüşünüz de toprağa olacak tıpkı babanız gibi diyor. Madem ham madde bir madem gidilecek mekân bir, ne ayrım yapmanın bir anlamı var ne de el uzatmamanın. Unutmamak lazım ki biz el uzatınca bir şey kaybetmeyiz ama onlar uzatılan eli tutunca çok şey kazanabilir ve orta Doğuda ki, Afrika’daki, Uzak Doğudaki hüzün bulutları yerini güneşli ve güzel günlere bırakır. Bunun için yalnızca biraz elimizde ki imkânları değerlendirmemiz gerekiyor o kadar.